Als een intentie ongemerkt een doel wordt
We zijn zo gefocust op onze toekomst, dat we vergeten dat we nu midden in hetgeen zitten wat we ooit gewenst hebben.
Intenties zetten is zó krachtig. Alleen merk ik dat ik er steeds weer voor moet oppassen dat een intentie niet ongemerkt verandert in een doel dat ik volledig probeer te sturen. Ik ontdekte dat ik dit jaar weer met oude gedragspatronen was begonnen.
Mijn jarenlange droom is werkelijkheid geworden: ik bezit een camper, ik ben voor kerst vertrokken en ik heb mijn agenda tot 1 maart geblokt om te overwinteren in het zuiden. Alleen… hoe rooskleurig dit er in mijn dromen altijd uitzag, zo teleurstellend voelde het begin van dit jaar.
Dit moest hét toch zijn?
In plaats daarvan belandde ik op campings die niet voldeden aan mijn wensen. Ik kreeg een heftige buikgriep waar ik anderhalve week zoet mee was. En de prachtige uitzichten waar ik langs reed, raakten me niet zoals ze dat vroeger deden. Hoe kon dit nou gebeuren?
Wanneer een intentie verandert in een lijst met voorwaarden
Het drong tot me door dat mijn intentie, op reis de diepte bij mezelf vinden, een gezond ritme opbouwen en vertragen, was veranderd in een planmatig doel. Een doel dat aan allerlei voorwaarden moest voldoen:
> De plek moest rustig zijn.
> Vriendelijke eigenaren hebben.
> Goed sanitair.
> De mogelijkheid om met Poca lange wandelingen te maken, zonder angst voor
straathonden.
> Veel tijd met en voor mezelf, zonder te veel interacties.
> Het liefst op loopafstand van een supermarkt, een koffiehuisje én een
lunchtent.
> Bij voorkeur dicht bij zee, maar ook tussen heuvels en bergen.
> Geen geluid van autowegen.
> En heel belangrijk: goede kans op zon en warmte.
Ik denk dat deze plek niet bestaat.
En ergens wíst ik dat ook wel en was ik mij bewust dat mijn verwachtingen onrealistisch waren. Toch voelde ik steeds een teleurstelling wanneer er op een nieuwe plek een belangrijk onderdeel ontbrak. Met als gevolg dat ik nauwelijks was geland en alweer bezig was met de volgende bestemming.
Want er moest toch iets beters zijn dan dit. Altijd vooruitkijkend. Met in mijn achterhoofd wat eerder niet werkte en wat ik zeker niet meer wilde.
Ziek worden als reset
Blijkbaar moest ik flink ziek worden om alles in mijn systeem op reset te zetten. Het dwong me om stil te staan. Om in het hier en nu te zijn.
Anderhalve week trok ik me terug in mijn camper en voelde het… echt heel erg k*t. In ieder geval was een deel van mijn intentie al uitgekomen: de diepte bij mezelf vinden. Ik kon niets anders doen dan mij overgeven.
Ik herstelde. De grijze wolken in mijn hoofd, en letterlijk in de lucht, begonnen op te klaren. Ik kon zien dat ik van mijn intentie iets had gemaakt waar ik controle op probeerde te krijgen. En zo was het langzaam veranderd in een planmatig doel.
Het verschil tussen een intentie en een doel
Voor mij is het verschil tussen een intentie en een doel dat je bij een intentie veel meer openheid geeft aan de weg naar en de uitkomst van je verlangen. Een doel voelt voor mij een stuk pragmatischer en iets waar je meer controle op hebt en kunt monitoren.
Ik vind het één niet beter dan het ander, maar ik denk wel dat het belangrijk is waar je wat op toepast. Mijn intentie voor deze reis ging over gevoel, emotie en ontwikkeling op een diepere bewustzijnslaag. De energie van het nastreven van een doel past hier helemaal niet bij en daarom denk ik ook dat het stuk is gelopen.
Wat er overblijft als je de controle loslaat
In die overgave ontdekte ik ook dat mijn behoeftes heel anders waren. Bijvoorbeeld dat ik vind het eigenlijk heel fijn om contact te maken met gelijkgestemde en iets van uitwisseling te hebben. Nu ben ik op een plek waar ik eindelijk kan landen. Waar ik me prettig voel. Met fijne interactie met de eigenaren en andere reizigers. Waar rust is, maar ook levendigheid. Goed sanitair.
En veel van mijn eerdere eisen worden hier niet vervuld, maar die waren inmiddels toch al vervaagd.
Er zit al een hele reis op en tegelijk voelt het alsof het nu pas echt begint.
Wat ik je vooral wil meegeven: zet intenties, zonder de weg ernaartoe vast te zetten. Durf te dromen én durf te vertrouwen op wat zich aandient. Beweeg mee met wat er gebeurt. Laat verwachtingen los.
Dan kan het zomaar zijn dat je iets ontvangt dat nog veel mooier is dan wat je ooit had kunnen bedenken.
Ik kan dit schrijven, omdat ik weet hoe het voelt. Ik ben er geweest en soms zit ik er nog steeds. Net als jij heb ik het verlangen om te groeien, te ontdekken en te leven op een manier die echt bij me past.
Mijn naam is Michelle. Ik help mensen om weer in contact te komen met wat écht belangrijk voor ze is. Om ruimte te maken voor richting, energie en een leven dat klopt van binnenuit.
Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je dan in voor Michelle’s Maandbrief: een mail vol inspiratie, reflectie, nieuwe inzichten én activiteiten. Wil je contact? Stuur mij een persoonlijk bericht: info@michellevenema.nl of plan een gratis ontdekkingsgesprek.